Wiele cech już ‘wydobyto’ z o. Mariana, a mimo to ciągle jest coś do odkrycia, ciągle wychodzą na powierzchnię pewne cnoty i wartości, które mogą być dobrą inspiracją dla nas, zwłaszcza dla tych, którzy idą lub pragną iść jego śladami. Jedną ze szczególnych cech, jakimi wyróżniał się o. Żelazek, jest odwaga, specyficzne męstwo. 

Od 19 lat przebywam w miejscu, które przez Sługę Bożego, o. Mariana Żelazka SVD, zostało nazwane szczęśliwym, felix Chludowo. Ojciec Marian zapisał te słowa w księdze pamiątkowej Domu Misyjnego, gdy ostatni raz był w Polsce na swoim misyjnym urlopie z Indii, który w większości spędzał w Chludowie. Miałem szczęście w tym czasie również tam przebywać i spotykać się z nim wiele razy.

Sługę Bożego Mariana Żelazka SVD znam od czasów, gdy byłem seminarzystą. Zwłaszcza z okresu mojego pobytu u niego w ostatnich dwóch latach jego życia, w latach 2004-2006. Miałem zaszczyt poznawać go nawet po jego śmierci, ponieważ jako postulator prowadzę jego sprawę beatyfikacyjną. Nie tylko go podziwiam, ale także czerpię z niego inspirację i jestem pod jego wpływem.

30 kwietnia 2026 roku przypada 20. rocznica śmierci Sługi Bożego o. Mariana Żelazka SVD. Rocznica ta zbiegła się w czasie z bardzo ciekawą inicjatywą o. Kazimierza Szałaja SVD, proboszcza Parafii św. Jadwigi Śląskiej w Warszawie. Otóż pewien malarz, który pragnie pozostać osobą anonimową, postanowił przekazać parafii wotum w postaci obrazu. O. Kazimierz zasugerował, żeby był to obraz o. Mariana.

Obchody 20. rocznicy śmierci Sługi Bożego o. Mariana Żelazka SVD odbyły się 26 kwietnia br. w Dąbrówce i Palędziu pod Poznaniem. Pierwszą część celebracji stanowiła Msza święta w Dąbrówce, sprawowana w intencji rychłej beatyfikacji o. Mariana. Misjonarzy werbistów reprezentowali przedstawiciele czterech wspólnot: z Chludowa, Michałowic, Pieniężna i Laskowic. 

25 kwietnia 2025 roku, podczas XIII Czuwania Modlitewnego Rodziny Arnoldowej na Jasnej Górze, wręczono kolejne Nagrody im. o. Mariana Żelazka. W tym roku nagrodzone zostały panie Małgorzata Strugała i Anna Żerdzińska-Pszczółka, nauczycielki ze Szkoły Podstawowej nr 28 w Zabrzu-Rokietnicy oraz Irena Kaczmarzyk z Olesna, której inicjatywa zapoczątkowała werbistowską akcję "Woda dla Afryki". Wszystkie panie są niestrudzonymi animatorkami dzieła misyjnego w Polsce.

„Bapa z żelaza” Piotra Napierały to pierwsza na rynku wydawniczym książeczka adresowana do starszych dzieci i nastolatków o Słudze Bożym o. Marianie Żelazku SVD (1918-2006). Jak zapewnia jej autor, także dorosłych zainteresuje historia chłopaka z Palędzia koło Poznania. 

Niezaprzeczalną wartością „Bapy z żelaza” są kolorowe ilustracje Katarzyny Mencfel-Wenglarczyk, wywołujące uśmiech, a czasem wzruszenie i powagę, a stanowiące nierozerwalną całość z tekstem książeczki.

W związku z zakończeniem pomocniczego procesu beatyfikacyjnego Sługi Bożego o. Mariana Żelazka SVD, jaki toczył się w Polsce, grupa czterech werbistów udała się do Indii, aby zgodnie z prawem dostarczyć zebraną dokumentację. Formalnie proces prowadzi ordynariusz archidiecezji Cuttak-Bhubaneswar, abp John Barwa SVD, dlatego właśnie do niego trafił cały zgromadzony materiał.